MEHTOCİM
Iştə bəxtım dəvinəku bekardə,
Zımıstondə az bə voşi mehtocim.
Eşği roədə ıştə çəşım ku kardə,
Isət bəştı bə siyo çəşi mehtocim.
Bə hicroni tağətım ni, tovım ni,
Anə bəməm, çəşdə həni ovım ni.
Iştı tono bo vığande hovım ni,
Çiç bıkəm, bə kafte kəşi mehtocim.
Jıqo zındəş betı mande hostone?
Con çiç bıkə, məqər ım con osıne?
Çımı nənə demıən hejo besone!
Bəştı coni jə otəşi mehtocim.
Səm sipi bə, ə sıftənə holım şə,
Tı ki nıbiş, jıqo zındəm, dılım şə.
Hurmətım şə, devlətım şə, molım şə.
Az bə qıləy hışkə toşi mehtocim.
Источники
Антология талышской поэзии (2021), 100–101. ISBN 978-9952-28-569-7.