HA LOLƏM
Ha loləm..,
bı sutə kəvşəni miyonədə,
rast qınim bətı.
Ha dılış məlalinə loləm..,
kıştışe mı ıştı ın sıəti,
Kəvşəni miyonədə ın şahəti.
Nıştim bə zono,
nuşo bıdəm bətı ıştə nokəti...
Dim dəsum bəştı bı səltənəti
Ki, tı bızıniy ım divonə aşiği.
Ha loləm..,
çiçon dəvardin çımı dılo..?
Bı kainatədə..,
çanə nezimon, çanə diyəro..?
Çanə az tıni zındəm..,
zındəş tı anə mıni..?
In sırrinə dınyoədə,
Qıləy sirr tıniş, qıləy mı...
İyəndı sırri nızınə,
Sırdəmon deyəndı.
Boəmə vəyştebən,
ın sığə-daştinə kəvşən
Bəştı bı seiri
bəm aludə, bəm behuş.
Xəbəm ni oməm bə zono
kenəku...
Ava-uvə oməy bəcuş...
pur kardışe çımı çəşış..,
de kəvşəni xokə-puşi
Vo dızdışe, bardışe tı...
Deştə zərifə pəron,
çımı mijon maç karde tı, pərəyş...
Dastım ğande, di be, di...
Источники
Антология талышской поэзии (2021), 233. ISBN 978-9952-28-569-7.