HƏNİ ÇƏMƏ KƏY MƏVO

Ha mehmona, həni çəmə kəy məvo, Xorək bə dast omedəni bo dəvo. Yolon çokə sıxan noydən bə peşo, “Bə kə mehmon nışo, bəpe əv eşo”, Bəştı ome çoko oxo bıbum şo? Hışkə nun hardəmon şanqonə, nəfo, Ha mehmona, həni çəmə kəy məvo! Imruj maşım səy, maştə şim bə vıjor, Qujdi, ruəni ğıymətonım vinde zor: Xun kardedə kosibi bəhvat-bıhor, Kiy ki, damə bedə jəydən bəy ləvo, Ha mehmona, həni çəmə kəy məvo! Navko əvoyş, botı kaq, suk əkışdim, Bə tənu eəhaşdim, çok-çok əbışdim, Hardı- həşdə hisob bıkə, dənışdim, Boyli, esə bəmı məvot bebəfo, Ha mehmona, həni çəmə kəy məvo! Soy kaqonım hardə, təyli mandə lon, Orəxə şə xəlği təvilə molon, Kəş xo bıbu, şəxsi bekardə təlon! Iştə qəvonımon qətə bə həvo, Ha mehmona, həni çəmə kəy məvo! Har kəs mandə ıştə luzi hayədə, Xorəkən doydənin yasdə, vəyədə, Bearim az, jidəm əcəb vayədə, Rıza bəştı balaliyon sə çəvo, Ha mehmona, həni çəmə kəy məvo!